bond

n. bond (familienaam)

bond¹

[ bond]

I 〈telbaar en niet-telbaar zelfstandig naamwoord〉

1 band ⇒ verbond(enheid), binding

2 verbintenis ⇒ contract, verplichting

3 obligatie ⇒ schuldbrief, schuldbekentenis

4 verbinding ⇒ hechting; 〈scheikunde〉 verbinding; 〈metselen〉 verband

5  → bond paperbond paper/

♦voorbeelden:

2   that man's word is as good as his bond • je kunt die man op zijn woord vertrouwen

¶ place goods in bond • goederen in entrepot opslaan

     take goods out of bond • goederen uit entrepot halen (door het betalen van accijnzen/invoerrechten)

II 〈meervoud〉

1 boeien ⇒ ketenen, gevangenschap

♦voorbeelden:

1   burst one's bonds • de vrijheid hernemen, ontsnappen

     in bonds • in de gevangenis, in gevangenschap

————————

bond²

I 〈onovergankelijk werkwoord〉

1 zich verbinden (met elkaar) ⇒ (aan elkaar) vast blijven zitten

2 plakken ⇒ lijmen, hechten

II 〈overgankelijk werkwoord〉

1 in entrepot opslaan

2 (aan elkaar) verbinden ⇒ (aan elkaar) lijmen/metselen, hechten; 〈scheikunde〉 binden

♦voorbeelden:

1   the wine was bonded until the importer had paid duty • de wijn bleef in entrepot totdat de importeur accijns/invoerrecht had betaald

¶ the firm bonds this merchandise • de zaak staat garant voor deze waar